Gelukkig, Limburg is weer een beetje op de kaart. En dat dankzij het resultaat van de PVV in die provincie, en het verlies van het CDA. Mijn hart bloedde toen ik het zag, en ik begrijp het helemaal. Ik ben zelfs bang dat wat de PVV in Limburg teweeg heeft gebracht ook zou kunnen overslaan naar Twente, naar Oost-Groningen en andere economische ‘buitengewesten’ in Nederland.
Vooropgesteld: ik keur niets goed, ik onderschrijf niets, ik probeer alleen maar iets te verklaren. Ik doe dat vanuit mijn eigen jeugdervaring sinds mijn geboorte in 1958 in Heerlen, en vanuit mijn empathie in mijn commerciële rondgang door Nederland sinds ik mijn werkzame leven startte in 1982.
Eerst terug naar het begin. Dat is voor mij 1966, de speech van de zo veel gelauwerde Joop den Uyl als Minister van Economische Zaken: `de mijnen gaan dicht, er zal volop en betere werkgelegenheid naar Limburg worden gebracht in ruil daarvoor´. Verraad was het, zo blijkt achteraf. Wat ooit de Staatsmijnen waren werd DSM en ging in 1985 naar de beurs en is sindsdien een chemische reus die bijna niets meer in Limburg heeft behalve een hoofdkantoor en een aantal (kostbare) vergunningen op het winnen van kolen. De Oranje Nassau mijnen, de particuliere mijnen in Limburg, hebben hun kapitaal heel gauw verzilverd (met belastinggeld) en zijn wereldwijd gaan beleggen. Wat overbleef was een leger Limburgse werklozen. Die stemden jarenlang nog CDA, die waren lid van FNV of CNV, die gingen vervolgens SP stemmen en die hebben op 9 juni jl op de PVV gestemd.
Ik was erbij toen diezelfde Joop den Uyl in 1976, precies 10 jaar later, naar de Stadsschouwburg van Heerlen kwam en probeerde uit te leggen wat er fout gegaan was. Hij kwam er niet goed uit, zal ik u zeggen. Men ging hem bijna te lijf. Diezelfde avond speelde Ajax voor de UEFA cup tegen Hertha BSC (uit) en ze wonnen, en ik weet nog dat ik spijt had die avond dat ik naar de schouwburg was gegaan.
Als je in Limburg woont, en je bent Limburger, en zeker als je een familierelatie hebt met de mijnen, dan ben je al sinds vele jaren je vertrouwen in de politiek in Den Haag kwijt. Het is dat die Limburgers te aardig en te netjes zijn om een harde scheet te laten zodat iedereen wakker schrikt, maar de PVV-scheet die we op 9 juni 2010 hoorden zit er al sinds decennia in. Men voelt zich geen deel van Nederland, men heeft het idee minder mee te tellen en men voelt dat men de laatste en laagste prioriteit is in Den Haag. Een leuke provincie om uit eten te gaan en jaarlijks vieren we er Carnaval, en voor de rest niet zeuren.
Als in 1966 de Rotterdamse Haven gesloten was, was de ellende niet te overzien geweest. Revolutie in Nederland, denk ik. Toch was het aantal gezinnen dat in één keer zijn werkgelegenheid kwijt was geraakt niet groter geweest dan in Limburg. En wat kwam er in Limburg voor terug? Het CBS (niet echt werk voor koempels, of in gewoon Nederlands : ‘ondergronders’), DAF in Born (iedere vijf jaar een andere eigenaar en weer een reorganisatie) en voor de rest helemaal niets. Wie nu in Limburg rondloopt ziet vergrijzing, ziet bevolkingsaantallen teruglopen, ziet verpaupering, ziet uitzichtloosheid. Niemand van jonge leeftijd met de potentie het gebied te ontvluchten denkt er ook maar aan om te blijven. De waarde van de huizen daalt enorm, dus de discussie over hypotheekrente ziet men in Limburg als een typische Hollandse luxe-discussie.
Als ik in Limburg ben, huilt mijn hart. Het is – voor een belangrijk deel – mijn vaderland. Mijn gevoel voor menselijke waarden ontleen ik voornamelijk aan die omgeving. Ja, ik houd van Limburgers, kan moeilijk boos op ze worden. Wat iedereen altijd vergeet, is dat toen deze mensen nog werk hadden (in de mijnen) ze even hard werkten als de noeste werkers in de Rotterdamse Haven en de IJmuidense Hoogovens. Dat werk was onmisbaar bij de wederopbouw van de Nederlandse economie na de Tweede Wereldoorlog. Dat werk hebben ze niet verloren door internationale concurrentie, doordat hun lonen te hoog waren en hun opbrengsten te laag. Nee, de mijnen zijn in een soort ‘centraal economisch beleid’ gesloten en die beslissing is nooit doorgerekend door het CPB, als u begrijpt wat ik bedoel.
Limburg heeft een held ontdekt, en die heet Geert Wilders. Nadat hun populaire burgemeester van Maastricht hun om een niemendalletje was ontnomen, omarmden ze ‘en masse’ onze Geert, onze volksjongen uit Venlo, want dat is zijn imago bij hun. Dat heeft niets te maken met allochtonen, want daar leven de Limburgers al jaren prima mee samen (in tegenstelling tot de Hollanders, die zich bedreigd voelen). Iik weet niet beter dan dat in mijn jeugd duizenden Turkse en Marrokaanse mijnwerkers in Heerlen rondliepen omdat er zo’n groot arbeidstekort in de mijnen was. Even voor de goede orde namelijk: dát is de reden waarom ze er kwamen, puur Nederlands eigenbelang, en niets anders.
Het feit dat `ons Geert´ nu zo populair is, heeft niets te maken met het Islam-debat, en alles te maken met de arrogantie van de macht in Den Haag. De politiek die denkt dat zij vanuit haar centrum kan regeren, die naar het gevoel van de mensen niet luistert naar die mensen, voor wie een reis naar Heerlen of Emmen of Almelo een jaarlijkse wereldreis is.
Mensen die niet gehoord worden slaan terug. De democratie is daarvan een ‘early warning signal’. Laat dus de verkieizingsuitslag van woensdag jl een troost zijn in plaats van een bedreiging. En laat het een oproep zijn om het totaal anders te gaan doen in Den Haag. Dát is namelijk het punt dat de kiezers in Nederland gemaakt hebben. En daar kunnen we maar beter naar luisteren.
